به گزارش سراج24،تیم ملی شنای ایران که جهت حضور در مسابقات انتخابی شنای المپیک عازم مجارستان شده بود، مطابق پیشبینیها از کسب سهمیه بازماند تا به مانند المپیک 2012 لندن فدراسیون جهانی شنا سهمیهای را به کشورمان اهدا کند. این اتفاق در حالی رخ میدهد که شنای ایران در المپیک 2008 پکن توسط محمدعلی رضایی موفق به اخذ سهمیه مستقیم المپیک شده بوده اما با وجود سپری شدن 8 سال این فدراسیون نه تنها نتوانسته است جایگاه 8 سال پیش خود را ارتقاء بدهد، بلکه نسبت به آن زمان هم افت کرده است.
امروز در راس فدراسیون شنا، شیرجه و واترپلوی ایران فردی حضور دارد که تقریبا طی 8 سال گذشته حضوری مستمر در پستهای مختلف فدراسیون داشته است. او به خوبی با همه مسائل آشنایی دارد و از جنس همین خانواده است. رضوانی در سالهایی که به عنوان نفر اول، دوم و سوم در این فدراسیون حضور داشته است، در رشته شنا مهمترین اقداماتش به جابهجایی چند رکورد معطوف میشود. شاید بتوان گفت شنای ایران پیشرفت چندانی با آن چیزی که پیش از المپیک پکن بوده، نکرده است؛ اما دلیل چیست؟
قطعا همه چیز به ضعف مدیریتی فدراسیون ارتباط ندارد وشنای ایران درگیر مسائل زیادی است. فدراسیون شنای ایران به عنوان متولی این رشته ورزشی نقشی کمتر از صفر درصد در خصوص مسائل سختافزاری این رشته دارد. این فدراسیون تنها یکی دو استخر آن هم به صورت نصفه نیمه در اختیار دارد که سالانه هزینه بالایی بابت اجاره آنها به شرکت توسعه و نگهداری اماکن ورزشی پرداخت میکند. در عین حال تنها در یکی دو استان کشور استخرها در اختیار هیئتهای شنای فدراسیون قرار دارد و شاید بالای 90 درصد از این امکان در اختیار بخش خصوصی است. وقتی ورزشکاران یک فدراسیون محلی برای تمرین ندارند و یا باید برای تمرین کردن، پول بدهند، توقع کسب سهمیه المپیک کمی بیجا به نظر میرسد.
فدراسیون شنای ایران به عنوان متولی اصلی این رشته تا چندی پیش حتی یک سکوی استارت استاندارد هم نداشت. تجهیزات این فدراسیون برای سالیان پیش است و عملا ورزشکاران این رشته هنگامی که به رویدادی بینالمللی میروند، گویا وارد سیارهای دیگر شدهاند. مشکلی که همیشه ملیپوشان از آن به عنوان معضل یاد میکنند، البته تجهیزاتی هم که از سوی فدراسیون جهانی به ایران اختصاص مییابد در گمرک خاک میخورد.
این فدراسیون متشکل از 3 رشته ورزشی کاملا مجزاست. شنا، شیرجه و واترپلو که هر کدام از این رشتهها بودجههایی مخصوص خود را نیاز دارند که عملا بودجهای که در اختیار این فدراسیون قرار میگیرد، کفاف یک رشته را هم نمیدهد. با این تفاسیر فدراسیون در برگزاری اردوهای آماده سازی مناسب، حضور در تورنمنتهای مختلف و تامین معاش ورزشکاران نمیتواند موفق ظاهر شود.
فدراسیون شنای ایران در موضوع اسپانسرهای مالی عملکردی مناسبی ندارد، البته تقریبا تمام فدراسیونهای کشور با این موضوع روبهرو هستند. دلیل محکم این موضوع برای شنا نبود حمایت رسانه ملی است. شاید در طول سال نهایتا یک یا دو بار این رشته از تلوزیون پخش زنده داشته باشد. وقتی حامی مالی دیده نشود، دلیلی هم برای حمایت وجود ندارد. فدراسیون تنگنای مالی دارد و نخبگان این 3 رشته به سبب اینکه آیندهای در این رشته وجود ندارد، خیلی زود پس از ورود به آن خارج میشوند. مشکلات تحصیل ورزشکاران هم فراموش نشود.
با تمام این تفاسیر کسب یک سهمیه المپیک که آن هم فقط و فقط به سبب ارتباطات مدیریت فدراسیون ایران با مراجع جهانی است، افتخاری بزرگ محسوب نمیشود و بهتر است به شنای کشور دیدی کلانتر داشت.
منبع:تسنیم
